Search

بینش و ارزش


یکایک افراد جامعه متعهد به حفظ و احترام به کرامت انسان ها می باشند.

 

این امر در شرایط بیماری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. براساس قانون

اساسی توجه به کرامت والای انسانی از اصول پایه نظام جمهوری اسلامی بوده، دولت موظف است خدمات بهداشتی- درمانی را برای یکایک افراد کشور تامین کند. براین اساس ارائه خدمات سلامت باید عادلانه و مبتنی بر احترام به حقوق و رعایت کرامت انسانی بیماران صورت پذیرد.

 


این منشور با توجه به ارزشهای والای انسانی و مبتنی بر فرهنگ اسلامی و ایرانی و بر پایه برابری کرامت ذاتی تمامی گیرندگان خدمات سلامت و با هدف حفظ، ارتقا و تحکیم رابطه انسانی میان ارائه کنندگان و گیرندگان خدمات سلامت تنظیم شده است.

 

 

حقوق بیمار

 


۱ـ دریافت مطلوب خدمات سلامت حق بیمار است.


ارائه خدمات سلامت باید:


۱-۱شایسته شان و منزلت انسان و با احترام به ارزش ها، اعتقادات فرهنگی و مذهبی باشد. 


۲-۱برپایه صداقت، انصاف، ادب و همراه با مهربانی باشد.

 
۳-۱فارغ از هرگونه تبعیض از جمله قومی، فرهنگی، مذهبی، نوع بیماری و

جنسیتی باشد.


۴-۱براساس دانش روز باشد.


۵-۱مبتنی بر برتری منافع بیمار باشد.


۶-۱در مورد توزیع منابع سلامت مبتنی برعدالت و اولویت درمانی باشد.


۷-۱مبتنی بر هماهنگی ارکان مراقبت اعم از پیشگیری، تشخیص، درمان و

توانبخشی باشد.


۸-۱به همراه تامین کلیه امکانات رفاهی پایه و ضروری و به دور از تحمیل درد و رنج و محدودیتهای غیرضروری باشد.


۹-۱توجه ویژه ای به حقوق گروه های آسیب پذیر جامعه از جمله کودکان، زنان باردار، سالمندان، بیماران روانی، زندانیان، معلولان ذهنی و جسمی و

افراد بدون سرپرست داشته باشد.

 
۱۰-۱در سریع ترین زمان ممکن و با احترم به وقت بیمار باشد.

 
۱۱-۱با درنظر گرفتن متغیرهایی چون زبان، سن و جنس گیرندگان خدمت باشد.


۱۲-۱در مراقبت های ضروری و فوری اورژانس، بدون توجه با تامین هزینه آن صورت گیرد. در موارد غیرفوری (الکتیو) براساس ضوابط تعریف شده باشد.


۱۳-۱در مراقبت های ضروری و فوری (اورژانس)، در صورتی که ارائه خدمات مناسب ممکن نباشد، لازم است پس از ارائه خدمات ضروری و توضیحات لازم، زمینه انتقال بیمار به واحد مجهز فراهم گردد.


۱۴-۱در مراحل پایانی حیات که وضعیت بیماری غیرقابل برگشت و مرگ بیمار قریب الوقوع می باشد هدف حفظ آسایش وی می باشد. منظور از آسایش، کاهش درد و رنج بیمار، توجه به نیازهای روانی، اجتماعی، معنوی و عاطفی وی و خانواده اش در زمان احتضار می باشد. بیمار در حال احتضار حق دارد در آخرین لحظات زندگی خویش با فردی که می خواهد همراه گردد.


۲-اطلاعات باید به نحو مطلوب و به میزان کافی در اختیار بیمار قرار گیرد.

 


۲-۱محتوی اطلاعات باید شامل موارد زیر باشد:

 


۱-۱-۲مفاد منشور حقوق بیمار در زمان پذیرش.


۲-۱-۲ضوابط و هزینه های قابل پیش بینی بیمارستان اعم از خدمات درمانی و غیردرمانی و ضوابط بیمه و معرفی سیستم های حمایتی در زمان پذیرش .


۳-۱-۲نام، مسئولیت و رتبه حرفه ای اعضای گروه پزشکی مسئول ارائه مراقبت از جمله پزشک، پرستار و دانشجو و ارتباط حرفه ای آن ها با یکدیگر.


۴-۱-۲روش های تشخیصی و درمانی و نقاط ضعف و قوت هرروش و عوارض احتمالی آن، تشخیص بیماری، پیش آگهی و عوارض آن و نیز کلیه اطلاعات تاثیرگذار در روند تصمیم گیری بیمار.

 


۵-۱-۲نحوه دسترسی به پزشک معالج و اعضای اصلی گروه پزشکی در طول درمان.


۶-۱-۲کلیه اقداماتی که ماهیت پژوهشی دارند.


۷-۱-۲ارائه آموزش های ضروری برای استمرار درمان.

 


۲-۲نحوه ارائه اطلاعات باید به صورت زير باشد:

 


۱-۲-۲اطلاعات باید در زمان مناسب و متناسب با شرایط بیمار از جمله اضطراب و درد و ویژگی های فردی وی از جمله زبان، تحصیلات و توان درک در اختیار وی قرار گیرد، مگر این که:


    تاخیر در شروع درمان به واسطه ارائه اطلاعات فوق سبب آسیب به بیمار گردد(در این صورت انتقال اطلاعات پس از اقدام ضروری، در اولین زمان مناسب باید انجام شود)


    بیمار على رغم اطلاع از دریافت اطلاعات، از این امر امتناع نماید که در این صورت باید خواست بیمار محترم شمرده شود، مگر این که عدم اطلاع بیمار، وی یا سایرین را در معرض خطر جدی قرار دهد.

 


۲-۲-۲بیمار می تواند به کلیه اطلاعات ثبت شده در پرونده بالینی خود دسترسی داشته باشد و تصویر آن را دریافت نموده و تصحیح اشتباهات مندرج در آن را درخواست نماید.


3-حق انتخاب و تصمیم گیری آزادانه بیمار در دریافت خدمات سلامت باید محترم شمرده شود.


۱-۳محدوه انتخاب و تصمیم گیری درباره موارد زير مي باشد:



۱-۱-۳انتخاب پزشک معالج و مرکز ارائه کننده خدمات سلامت در چارچوب ضوابط

 


۲-۱-۳انتخاب و نظرخواهی از پزشک دوم به عنوان مشاور.


۳-۱-۳شرکت یا عدم شرکت در هرگونه پژوهش، با اطمینان از اینکه تصمیم گیری وی تاثیری در تداوم و نحوه دریافت خدمات سلامت نخواهد داشت.


۴-۱-۳قبول یا رد درمان های پیشنهادی پس از آگاهی از عوارض احتمالی ناشی از پذیرش یا رد آن مگر در موارد خودکشی یا مواردی که امتناع از درمان شخص دیگری را در معرض خطر جدی قرار می دهد.


۵-۱-۳اعلام نظر قبلی بیمار در مورد اقدامات درمانی آتی در زمانی که بیمار واجد ظرفیت تصمیم گیری می باشد ثبت و به عنوان راهنمای اقدامات پزشکی در زمان فقدان ظرفیت تصمیم گیری وی با رعایت موازین قانونی مدنظر ارائه کنندگان خدمات سلامت و تصمیم گیرنده جایگزین بیمار قرار گیرد.


شرایط انتخاب و تصمیم گیری شامل موارد زير می باشد:


1-2-3 انتخاب و تصمیم گیری بیمار باید آزادانه و آگاهانه، (مبتنی بر دریافتاطلاعات کافی و جامع )مذکور در بند دومباشد.


2-2-3پس از ارائه اطلاعات، زمان لازم و کافی به بیمار جهت تصمیم گیری و انتخاب داده شود.

 


4-ارائه خدمات سلامت باید مبتنی بر احترام به حریم خصوصی بیمارحق خلوت و رعایت اصل رازداری باشد.

 


1-4. رعایت اصل رازداری راجع به کلیه اطلاعات مربوط به بیمار الزامی است مگر در مواردی که قانون آن را استثناء کرده باشد. 

 


2-4در کلیه مراحل مراقبت اعم از تشخیصی و درمانی باید به حریم خصوصی بیمار احترام گذاشته شود، ضروری است بدین منظور کلیه امکانات لازم جهت تضمین حریم خصوصی بیمار فراهم گردد.

 


3-4فقط بیمار و گروه درمانی و افراد مجاز از طرف بیمار و افرادی که به حکم قانون مجاز تلقی می شود می توانند به اطلاعات دسترسی داشته باشند.

 


4-4بیمار حق دارد در مراحل تشخیصی از جمله معاینات، فرد معتمد خود را همراه داشته باشد. همراهی یکی از والدین کودک در تمام مراحل درمان حق کودک می باشد مگر اینکه این امر برخلاف ضرورت های پزشکی باشد.

 


5-دسترسی به نظام کارآمد رسیدگی به شکایات حق بیمار است.


۱-۵هر بیمار حق دارد در صورت ادعای نقض حقوق خود که موضوع این منشور است، بدون اختلال در کیفیت دریافت خدمات سلامت به مقامات ذی صلاح شکایت نماید.


2-5بیماران حق دارند از نحوه رسیدگی و نتایج شکایت خود آگاه شوند.


3-5خسارت ناشی از خطای ارائه کنندگان خدمات سلامت باید پس از رسیدگی و اثبات مطابق مقررات در کوتاه ترین زمان ممکن جبران شود. 

 


در اجرای مفاد این منشور در صورتی که بیمار به هردلیلی فاقد ظرفیت تصمیم گیری باشد، اعمال کلیه حقوق بیمار مذکور در این منشور برعهده تصمیم گیرنده قانونی جایگزین خواهد بود. البته چنانچه تصمیم گیرنده جایگزین برخلاف نظر پزشک، مانع درمان بیمار شود، پزشک می تواند از طریق مراجع ذیربط درخواست تجدیدنظر در تصمیم گیری را بنماید. چنان چه بیماری که فاقد ظرفیت کافی برای تصمیم گیری است، اما می تواند در بخشی از روند درمان معقولانه تصمیم بگیرد، باید تصمیم او محترم شمرده شود.

شرایط استفادهحریم خصوصیتمام حقوق این وب سایت محفوظ است1398
Back To Top
دی ان ان